Μαρία Κουλοβασιλοπούλου: “Out of the blue -Ρωγμές Φωτός”

Με αφορμή την έκθεση ζωγραφικής της εικαστικού Μαρίας Κουλοβασιλοπούλου “Out of the blue -Ρωγμές Φωτός” στον ζεστό κ αγαπημένο Πολυχώρο τέχνης Πορτοκάλι στην Ζάκυνθο στις 14/03/26′ μιλήσαμε για το προσωπικό της ταξίδι στην Τέχνη Καταδυθήκαμε στα σκοτεινά μπλε νερά του βυθού της κ γεμίσαμε χρυσό Φως αναδυόμενοι..     Η Μαρία Κουλοβασιλοπούλου γεννήθηκε κ μεγάλωσε στην Καλλίπολη του Πειραιά. Τελείωσε το πειραματικό Λύκειο της Ιωνιδείου Σχολής και σπούδασε Ζωγραφική,1998-2006, στο Τμήμα Εικαστικών κ Εφαρμοσμένων Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με καθηγητές τον Γ. Τσακίρη κ την Τ. Μακρή. Από Το 2010 εργάζεται ως εκπαιδευτικός εικαστικών τεχνών στο ελληνικό δημόσιο σχολείο (σε Δημοτικά,σε Γυμνάσια και Λύκεια καθώς και στο Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Κερατσινίου). Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας και της εικαστικής ομάδας Ορίζοντας Γεγονότων. Έχει παρακολουθήσει  σεμινάρια εικαστικής ψυχοθεραπείας (Κ.Τ.Ψ., Πανεπιστήμιο Αιγαίου) και έχει συνεργαστεί εθελοντικά με το πρόγραμμα απεξάρτησης Κε.Θε.Α. Νόστος για τρία έτη. ·          2002-2006: “Ανοιχτές Πόρτες”. Ομαδική έκθεση του Α’ εργαστηρίου της σχολής καλών τεχνών Θεσσαλονίκης. ·           2006:Συμμετοχή στη Bienniale Κρήτης. ·           2006: Έκθεση αποφοίτων στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. ·          2007: Ατομική έκθεση φωτογραφίας κ κατασκευών στον πολυχώρο Ζακύνθου”Πορτοκάλι”. ·           2009: Ατομική έκθεση φωτογραφίας στη Δημοτική λέσχη “ο Ζάκυνθος”. ·           2011: Ατομική έκθεση ζωγραφικής κ φωτογραφίας στον πολυχώρο πολιτισμού”Πορτοκάλι”Ζακύνθου. ·           2019:”Τα καΐκια που πληγώναμε” στην Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά ·           2020-2025: Platform Projects με τον Ορίζοντα Γεγονότων ·           2021: “Αχαρτογράφητα ύδατα “διατομική έκθεση ζωγραφικής στο 212 Arts, Πειραιάς. ·           2022:”Ο Κόσμος μέσα μας”: ατομική έκθεση φωτογραφίας στον πολυχώρο πολιτισμού “Πορτοκάλι” Ζακύνθου ·           2023:” Έρωτας”ομαδική έκθεση ζωγραφικής/φωτογραφίας. 2024: Διατομική έκθεση “Διάλογοι Α- λογοι” 2025: Ίχνη Φωτός-ομαδική έκθεση εικαστικών ·           Έχει λάβει μέρος σε δράσεις στο δημόσιο χώρο με εικαστικές εγκαταστάσεις- land art με την εικαστική ομάδα του Ορίζοντα Γεγονότων.     Τα έργα σας κινούνται χωρίς αμφιβολία στον χώρο του εξπρεσιονισμού. Έντονη χρωματική παλέτα και δυναμική χειρονομία. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε σε αυτήν τη γλώσσα; Μ.Κ.: Ο εξπρεσιονισμός για μένα δεν είναι επιλογή ύφους, είναι ανάγκη. Είναι ο μόνος τρόπος να αποτυπώσω το εσωτερικό τοπίο χωρίς φίλτρα, χωρίς ωραιοποίηση. Το χρώμα λειτουργεί ως φωνή· άλλοτε κραυγή, άλλοτε ψίθυρος. Η χειρονομία είναι το σώμα μου πάνω στον καμβά. Στα έργα σας συναντάμε επαναλαμβανόμενα σύμβολα, μορφές που μοιάζουν να αιωρούνται ή να βυθίζονται.

Τι ρόλο παίζει ο συμβολισμός στη δουλειά σας; Μ.Κ.: Ο συμβολισμός είναι η γλώσσα του ασυνείδητου. Δεν δίνω ποτέ μία μόνο ερμηνεία. Άλλοτε είναι μνήμες, άλλοτε τραύματα, άλλοτε μικρές πράξεις επιβίωσης. Τα σύμβολα λειτουργούν σαν καθρέφτες: ο θεατής βλέπει αυτό που είναι έτοιμος να δει. Δεν εξηγώ -προσκαλώ. Μπλέ, ύστερα μαύρο και έπειτα εκρήξεις φωτεινών χρωμάτων που κυριαρχούν. Πώς επιλέγετε την παλέτα σας; Μ.Κ.: Η παλέτα δεν επιλέγεται, προκύπτει. Το μπλε είναι ο βυθός μου, το σημείο όπου καταδύομαι. Το μαύρο είναι η σιωπή που κουβαλά βάρος. Και τα φωτεινά χρώματα — κίτρινο, κόκκινο, χρυσό κτλ. – είναι οι ρωγμές του φωτός. Εκεί που κάτι πονά, αλλά επιμένει να ζει. Τα έργα σας μοιάζουν συχνά σωματικά, σχεδόν βιωματικά. Πόσο προσωπική είναι αυτή η ζωγραφική; Μ.Κ.: Είναι απολύτως προσωπική και ταυτόχρονα καθολική. Ξεκινά από εμένα, από το σώμα μου και την εμπειρία μου αλλά δεν μένει εκεί. Με ενδιαφέρει το σημείο όπου το ατομικό συναντά το συλλογικό — ειδικά το γυναικείο βίωμα, η αντοχή του, η μεταμόρφωση του. Ποια είναι η σχέση σας με τον θεατή; Τι θα θέλατε να πάρει φεύγοντας από την έκθεση; Μ.Κ.: Θέλω να φύγει νιώθοντας και όχι απλά «καταλαβαίνοντας». Αν κάτι μέσα του μετακινηθεί, αν ένα έργο τον ταράξει ή τον ησυχάσει τότε η συνάντηση έχει συμβεί. Αν έπρεπε να περιγράψετε τη δουλειά σας με μία φράση; Μ.Κ.: Ζωγραφίζω εκεί όπου οι λέξεις δεν αρκούν. Κάθε έργο είναι μια εξομολόγηση σε βάθος, εκεί όπου το φως ακόμα αναδύεται, παίζει, ελευθερώνεται, μεταμορφώνεται!! Η τέχνη για μένα είναι χώρος συναισθηματικής αλήθειας.